در آمارها تعداد شیعیان را چند صد میلیون نفر برآورد کرده اند. بسیاری از مردم نیز خود را شیعه و دیگران را غیرشیعه می- دانند؛ اما باید دید ملاک این تقسیم بندی به شیعه و غیرشیعه چیست؟ اگر به ماهیت این تقسیم بندی ها دقت کنیم درمی یابیم که ملاک اصلی در شیعه بودن در عبارتهایی "من شیعه ام"، باور و اعتقاد به عصمت و سرپرستی امام علی و فرزندان معصومش علیهم السلام و به صورت ویژه اعتقاد به این مورد که امامت امیرالمومنین نص صریح از طرف خداوند می باشد. به عبارت دیگر کسانی که اینگونه می اندیشند، شیعه را یک مسأله اعتقادی می دانند که مربوط به طرز فکر و اندیشه است و به رفتار و عمل ربطی ندارد. حقیقت آن است که ائمه اطهار علیهم السلام به ما آموختهاند که شیعه بودن مفهومی بسیار گسترده تر از "باور زبانی" به ولایت امام علی و اولاد معصومش علیهم السلام است؛ بلکه شیعه یک مسأله بسیار عمیق و اصیل است که علاوه بر باورها و طرز فکر، در رفتار و اعمال شیعیان حضور دارد. بی جهت نیست که عبادت، امانتداری، راستگویی، خوش خلقی، خوب همسایه داری همه جزو نشانه های شیعه می باشد.
-
مهدویت
(۳۷) -
سیاست
(۶۳) -
تاریخ و سیره معصومین(ع)
(۴۴) -
قرآن
(۷۲) -
خانواده
(۶۸) -
ارتباطات
(۳۲) -
ازدواج
(۲۰) -
اخلاق و عرفان
(۵۳) -
اجتماعی
(۷) -
متفرقه
(۵۰)
شب قدر" شبی که نامش گوینده ارزشش است ، شبی که باید قدر دانسته شود و ارزشش حفظ شود ، شب قدر معادل هزار ماه است ، برابر با هشتاد سال ، یعنی یک شب خاص به اندازه هشتاد سال عمر می ارزد... شبی که خداوند آن را بر هشتاد سال برتری می دهد حتما باید قدر دانسته شود ، اما چرا این شب اینقدر مهم است؟ در این مقاله به چند دلیل مهم فضیلت شب قدر اشاره می کنیم که در ادامه مطلب خواهید خواند.
وقتی به کسی کمک می کنیم، کی بیشتر گیرش میاد؟ کسی که کارش را راه می اندازیم یا ما که قدمی برمی داریم؟ ماه مبارک رمضان که از راه می رسد حال کمک کردن به همنوعان و دستگیری از نیازمندان حال دیگری می شود. به هر طرف که نگاه می کنیم کسانی را می بینیم که دغدغه خود را نسبت به مشکلات دیگران به نوعی نشان می دهند. ظاهر امر این طور به نظر می رسد که ما با رساندن لقمه نانی، فراهم کردن امکان تحصیل برای دانش آموزی، تدارک جهیزیه ی نوعروسی، و یا نشاندن لبخند به چهره غمزده ای داریم به کسی کمک می کنیم و به او سود می رسانیم.
در طول تاریخ، زمان و ابعاد مختلف آن، مورد توجه انواع تمدنها بوده و امروزه این توجه بیش از پیش وجود دارد. گونهای که فناوریهای نو، محیطی فراهم آوردهاند که در کوتاه مدت میتوان به اطلاعات بیشماری دسترسی پیدا کرد و کارها را بسیار سریع تر و آسان تر از پیش انجام داد. با این وجود، تمایل سرعت عمل در انجام کارها روز به روز بیشتر میشود. با چنین تمایلی این احساس به وجود میآید که از زمان عقب مانده ایم و نمیتوانیم از زمان به طور موثر بهرهمند شویم. هیچگاه از اینکه وقت کافی برای انجام کارها و پیشرفت در زندگی ندارید شکایت نکنید. شما همان تعداد ساعت در روز را در اختیار دارید که افراد موفقی مانند هلن کلر، پاستور، البرت اینشتین و پروفسور حسابی داشتهاند. تفاوت در روش، ترتیب و نحوهی مدیریت زمان است که باعث افزایش یا کاهش کارایی افراد میشود. در این مقاله قصد داریم تا روشها و رویکردهایی که درونمایهی آن کار و تفکر هوشمندانه است را با شما در میان بگذاریم.
«فزتُ و ربّ الکعبة...»
با ناله ی امیر مومنان علی علیه السلام، نماز صبح مسجد کوفه به هم ریخت. زهرِ شمشیر به سرعت، در سرِ حضرت جا باز کرد. امام علیه السلام همان طور که روی زمین افتاده بود؛ کمربند خود را باز فرمود و به سر بست. اما باز هم خون از لا به لای کمربند بیرون زد و صورت آن حضرت را کربلاگونه کرد! لبهای مبارکش دائماً حرکت می کرد: «هذا ما وعدنی الله و رسوله: این همان وعدهایست که خدا و پیامبرش به من داده بودند.» مردم نماز را نیمه کاره رها کردند و به سمت امام دویدند. عبای حضرت را به فرق شکافته بستند و حضرت را به وسط مسجد آوردند. حال حضرت بسیار سنگین بود: «آیا نگفته بودم که این محاسن به زودی به خون سرم رنگین خواهد شد؟!» امام حسن و امام حسین علیهماالسلام سراسیمه وارد مسجد شدند و خود را به پدر رساندند و خدا می داند که در این مسیر کوتاه تا مسجد، به این دو نور الهی چه گذشت.
"مذاکرات هستهای" این روزها نقل هر محفلی است. از تاکسی تا سوپر مارکت، مهمانیهای افطاری و گعدههای دوستانه و..... همه از مذکرات و تاثیرش بر اقتصاد، سیاست و زندگی مردم و حتی تاثیرش در ملایمتر کردن شیب افزایش قیمتها سخن میگویند. شاید تا قبل از این خودمان هم باور نمیکردیم این تعداد کارشناس مسائل هستهای در کشور داشته باشیم. این یک روی سکه مذاکرات است. روی دیگر سکه آنجایی که هر کسی از ظن خود یار میشود و نخبگان و سیاست مداران و جناحها را در بر میگیرد. عدهای و طیفی نتیجه مذاکرات را قبل از حصول نتیجه نهایی و هر چه باشد ننگین میدانند و عدهای پیشاپیش به فکر برپایی جشن خیابانی هستند. عدهای از هر تریبونی برای محکوم کردن و خائن خواندن مذاکرهکنندگان استفاده میکنند و عدهای از هر مقاله و یادداشت و نامهای به عنوان فرصتی برای حمایت از این روند استفاده میکنند ولی نکته کلیدی و آنچه اهمیت دارد حرکت بر روی محور منافع ملی با تاکید بر حفظ حداکثری آن است.
رفتارهای عجیب و غریب یا حتی عاشقانه ای که از نامزدتان می بینید، ممکن است هر کدام هشداری جدی درباره شخصیت او و مشکلات رفتاری اش باشند. هشدارهایی که افراد کم تجربه، آن را اشتباه تفسیر کرده و نادیده می گیرند. زندگی با یک آدم عجیب و غریب غیرقابل تحمل است. آدم هایی که به هر دلیلی رفتارشان آزاردهنده است، طبیعی نیستند یا روی اعصابتان راه می روند، نمی توانند همسران قابل اعتمادی باشند. کسی که دچار اختلالات شخصیتی است، باید بعد از درمان به فکر ازدواج بیفتد اما مشکل اینجاست که خیلی وقت ها فرد بیمار نمی داند که بیمار است و نامزد او هم رفتارهای بیمارگونه آن را طوری توجیه می کند که کار از کار می گذرد و بعدتر، در طول زندگی به مشکل برمی خورند. ما در اینجا چند نشانه و هشدار را برایتان می گوییم اما بررسی دقیق را به خود شما و روانشناس واگذار می کنیم. لازم است همین اول کار بگوییم اگر این نشانه ها را در نامزد خود می بینید، قبل از آن که به او برچسب بیماری بزنید، با یک روانشناس صحبت کنید. این مطلب فقط قصد هشدار دادن دارد تا با چشم های باز وارد زندگی مشترک شوید.
داستان از این جا شروع می شود که خداوند به شیطان فرمود: «در آن هنگام که به تو فرمان دادم چه چیز تو را مانع شد که سجده کنی؟!» گفت: «من از او بهترم! مرا از آتش آفریده ای و او را از گل »! ( سوره ص ، آیات 75-76) و تا به امروز ادامه دارد .... سر بر خاک می گذاریم و در ظاهر در برابر خالق یکتایمان تواضع داریم اما در عمل دریغ از یک ذره تواضع و فروتنی .... همه اش به قول معروف در حال بولف زدن هستیم ... در عمل فرعون وار و قارون وار زندگی می کنیم ، فقط ادعا داریم ... با متد جدید همان حرف های شیطان را می زنیم و خود را از همه برتر می دانیم ... چرا فلانی برای فلان مراسم شخصاً من را دعوت نکرد ... چرا فلانی جلو پای من بلند نشد ... من که از فلانی بزرگترم و در جامعه وجهه ای دارم کوتاه بیام؟! محاله ... گویا فراموش کرده ایم که هیچ نیستیم ... از آب جهنده گندیده ی بدبو به وجود آمده ایم (سوره سجده ، آیه 8) و وقتی هم که وقتش برسد لاشه و مرداری می شویم که همه از ما می ترسند و حتی حاضر نیستند بوی گندیده مان را یک روز که چه عرض کنم ، یک دقیقه تحمل کنند.
با گذران شب و روز؛ ماهها و سالهای متوالی شکل می گیرند. خواه ناخواه ایام و اوقات سپری می شوند. اما آنچه در این میان حائز اهمیت است نحوه سپری شدن آنهاست. کوله باری مملو از دستاوردهای مادی و معنوی حاصل بهره مندی از زمان و فرصت هاست. بهره مندی هرچه بیشتر از اوقات؛ زندگی پربارتری برای افراد رقم خواهد زد. عمری که حاصلش زندگی سعادتمندانه ی دنیوی و توشه ی پربار اخروی است؛ گذرانش به دور از تلخی و افسوس است. اما گاه در این بین افراد چنان بهره ای از حیات مادیشان می برند که گویی هزاران هزار سال در دنیا زیسته اند در حالی که از عمری عادی برخوردار بوده اند. چرایی این امر را می توان در خصوصیات و ویژگی های برخی ایام یافت. اوقاتی که عظمت و شرافت ویژه یشان آنها را از سایر زمان ها متمایز نموده است. گرامیداشت این لحظات نقش بسزایی در پیشبرد معنوی افراد داراست. شبهای قدر نمونه ای از این اوقات طلایی است که ویژگی های منحصر به فردش آن را از سایر اوقات متمایز گردانیده است.
وقتی پشت لبش سبز شد ، نمی دانستم چگونه با او برخورد کنم؟ یک آدم دیگر شد ه بود ...... نوجوانی دوره تغییرات گسترده است. افراد جامعه در کنار یکدیگر زندگی می کنند و کوچکتر ها در کنار بزرگ ترها در سطح شهر حرکت می کنند. وقتی نوجوانان وجوانان را در سطح شهر می بینند،یاد آن روزهایی می افتند که نصحیت کردن دیگران برایشان زهر بود. شاید آن روزها رفع نیازهای آنها آسان تر بود. اما امروز نوجوانان و سایر افراد خانواده با تبلیغات رسانه ای بمباران می شوند و نه تنها نوجوانان بلکه بزرگترها نیز خرید برایشان حرف اول را می زند. امروز چند تصویر ثابت می توان از نوجوانان دید؛نوجوان و تلفن همراهش، نوجوان و صفحه کامپیوترش، نوجوان و کنسولهای بازی و.... اما به راستی با علاقه مندیهای نوجوان در عصر حاضر چه باید کرد؟